Een Travellerspoint blog

Noordereiland en begin Zuidereiland

Coromandel-Whitianga-Rotorua-Taupo-Napier-Wellington-Picton-Motueka

sunny 24 °C

Het is alweer een tijdje geleden sinds mijn laatste post, dus hoog tijd om jullie weer op de hoogte te brengen van mijn belevenissen,

Zondag 27 februari ben ik naar Coromandel Town gegaan, maar daar aangekomen bleek er niet veel te doen. Het is een dorp met 1600 inwoners en eigenlijk 1 straat. De haven was iets van 7 km verderop dus te verder om even heen te lopen. Het hostel was ook niet erg boeiend, ik was de enige in een 6-persoonskamer. Ik besloot daarom om maar te gaan chillen aan het water (zie foto's), het uitzicht was super! Toch besloot ik om de volgende dag naar Hahei te gaan. Echter, bij de busstop sprak ik 2 Duitse meisjes die zeiden dat alle hostels daar vol zaten. Zij gingen daarom naar Whitianga, dus ik ook maar. Ik kreeg bij het hostel nog een lift aangeboden van een Nederlander, maar ik had mijn bus al geboekt dus ik sloeg zijn aanbod af. Wel heel aardig aangeboden :) Het hostel in Whitianga was super, je hoefde maar de weg over te steken en je was op het strand. Daar heb ik dan ook de nodige tijd doorgebracht ;) Ik sprak met de Duitse meisjes af om de volgende dag een boottocht rond de grotten van Whitianga + snorkelen te doen. De boottocht was erg vet (zie foto's)! 's Avond heb ik 2 Duitse jongens + meisje leren kennen, waarmee ik heb gekaart. Nu weet ik ook dat ze klootzakken ook in Duitsland kennen, en wel als Arschlog, logisch! Helaas ging het meisje en 1 van de jongens de volgende dag door naar Tauranga. De ander ging een dag later, en met hem heb ik dan ook een groot gedeelte gereisd naar Rotorua. Een andere Duitser Frank (ja, veel Duitsers hier) uit het hostel ging ook naar Rotorua en toevallig hadden we hetzelfde hostel geboekt, dus ik ben met hem opgetrokken. We kwamen pas om 18 uur aan in Rotorua, dus niet veel meer kunnen doen. De volgende ochtend heb ik een self-guided tour gedaan aan de hand van de Lonely Planet. Frank was al eerder in Rotorua geweest, dus hij ging niet mee. Rotorua staat bekend om zijn geothermische poelen gevuld met zwavel, waardoor het in de stad naar rotte eieren ruikt. 's Middags ben ik naar een spa geweest waar je in zulk water kunt badderen. Schijnt goed voor je gezondheid te zijn :p 's Avonds heb ik de Lonely Planet er maar eens bijgepakt en heeft Frank me wat goede tips gegeven. Het is namelijk zijn tweede keer Nieuw Zeeland. De volgende dag (vandaag, vrijdag) ben ik 's middags wezen mountainbiken in een groot bos, waar ook officiele UCI-wedstrijden worden gehouden. Er waren routes van verschillende niveaus, en omdat ik geen pro ben maar ook geen bejaarde, koos ik voor de intermediate. En ik moet zeggen, respect voor de mountainbikers! Sommige stukken waren erg steil, waardoor ik goed moest spelen met de rem. Halverwege begon het te regenen, waardoor de paadjes in modderstroompjes veranderden. Lekker doorweekt en onder de modder kwam ik dus aan bij het hostel :p

Hierna ben ik naar Taupo gegaan, dat bekend staat om zijn extreme sports. De stad deed meteen zijn eer aan toen ik aankwam, want de triathlonwedstrijd Iron Man New Zealand 2011 werd er gehouden. Wel jammer dat het keihard regende de hele dag. Ik heb daardoor de eerste dag niet veel kunnen doen. Wel veel toffe lui ontmoet, waaronder een Fransman, Duitser (Mathias) en Nederlander (Sander). Met Sander heb ik 's avonds nog de nodige biertjes mee gedronken. De volgende dag wou ik de Tangariro Alpine Crossing doen (18,5 km, de mooiste dagtocht van NZ), maar deze was gesloten vanwege het slechte weer. Daarom besloot ik een wandeling te maken naar de Huga Falls, net buiten de stad. Het was ongeveer een uur lopen, maar het zag er erg vet uit. De volgende dag was het dan toch echt tijd voor de Crossing, die ik samen met Mathias uit m'n hostel ging doen. Om kwart over 6 's ochtends werden we opgehaald en om 7:50 stonden we aan de start. Het begin was redelijk vlak, maar er stond wel een stevig briesje, Daarna begon het steile gedeelte, dat bekend staat als de Devils Staircase. Hierna kwam je hogerop de berg, wat duidelijk te merken was aan de temperatuur, Het vroor er namelijk. Nu weet ik weer hoe jullie je in Nederland voelen ;-) Na een vlak gedeelte begon hierna de afdaling, die ongeveer 2,5 uur duurde en waar je een prachtig overzicht had over het gebied. Overal waar je keek leek het alsof je keek naar een ansichtkaart, heel vet. Om 16 uur werden we weer teruggebracht naar ons hostel. De volgende dag om 18u vertrok ik naar Napier, maar om 10u moest ik al uitchecken en kon ik het hostel niet meer in. Gelukkig was ik niet de enige die hier last van had, dus ik heb de dag gechilled met Sander, een Engelsman en een Zweeds meisje (ja: blond). In Napier ben ik 2 nachten blijven slapen en heb ik de stad verkend per mountainbike en heb ik een winery bezocht. Ik bleek ook op dezelfde kamer te slapen als Duitser Frank, die ik nog kende uit Whitianga en Rotorua. Erg grappig om elkaar dan weer tegen te komen. Ik kwam ook nog in gesprek met een Nederlandse Frank, die net als ik naar Wellington ging op donderdag.

Wellington ligt onderaan het Noordereiland en is de hoofdstad van Nieuw Zeeland. Ik was van plan om hier 2 nachten te blijven, om vervolgens de ferry te nemen naar Picton op het Zuidereiland. Maar eerst was het tijd om de stad te verkennen, samen met Melissa die ik al uit Nederland ken, Ik ben onder andere naar het Te Papa museum geweest, wat erg vet was. Vooral de fototentoonstelling van Brian Brake. Melissa en ik zijn 's avonds nog de stad ingeweest om naar de coverband The Noodles (true backpacker style) te kijken en Heinekens te drinken. Ze speelden leuke rockcovers dus dat was wel nice. Na 4 uur slaap ging alweer de wekker om de ferry naar Picton te pakken, op naar het Zuidereiland! Ik kwam hier weer een aantal bekenden tegen, wat erg grappig was. Iedereen doet toch blijkbaar ongeveer dezelfde route.

De eerste dag in Picton heb ik niet veel gedaan, want ik was nog aardig moe van de nacht ervoor. De volgende dag hebben Melissa en ik besloten om een auto te huren voor 2 weken, om zo de westkust van het Zuidereiland te verkennen. Ideaal, want zo ben je niet afhankelijk van de bus en kun je stoppen waar je wilt. Het links rijden was wel even wennen, vooral op kruispunten is het soms onoverzichtelijk. Ik ging bijvoorbeeld bij een afslag een wachtende auto aan de rechterkant voorbij in plaats van aan de linkerkant. De vrouw in de wachtende auto wist vast niet wat haar overkwam :p Maar al met al na een paar uur rijden toch aangekomen in Motueka, waar ik nu zit. Morgen begint een 2-daagse kayaktocht door het Abel Tasman National Park. Zin in!

Geplaatst door plinthorst 23:11 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint