Een Travellerspoint blog

Thailand/Cambodja/Laos/Thailand

sunny 35 °C

Ik zie dat het alweer schandalig lang geleden is sinds mijn laatste blog, dus tijd voor een update. Ik was gebleven bij de tweede week van het 'vrijwilligerswerk': introductieweek. Deze week deed ik samen met maar liefst 9 andere meisjes, ik was de enige jongen. Droom van elke man natuurlijk ;) In deze week kregen we de do's en don'ts van Thailand te horen en hebben we een aantal steden en vooral veel tempels en markten bezocht. In Lopburi hebben we nog apen gevoerd die gewoon loslopen in de stad. 's Avonds en in het weekend was er niet veel te doen op het complex waar we sliepen, dus hebben we ons vooral vermaakt met kaarten, veel films kijken en naar de bar (lees: een paar tafels en stoelen) aan de overkant van de straat gaan. De derde week heb ik gekozen voor trekking, die ik samen met 3 meisjes uit de introductiegroep deed. De eerste dag zijn we naar het Phutoei National Park gereden en hebben we ons kamp daar opgeslagen. De volgende dag werden we verder het park ingereden en begon de trekking pas echt. Die dag hebben we 4 uur door de jungle getrekt naar een waterval waar we ons fatsoenlijk konden wassen. Erg vet! De volgende dag stonden een wandeling naar de hoogste berg van de omgeving en een bezoek aan grotten op het programma. De 3 dames haakten na een tijdje af op de berg, dus ik bleef alleen over met de gids. Hij had waarschijnlijk een zware dag achter de rug, want ik moest telkens op hem wachten in plaats van andersom. Dat kan toch niet helemaal de bedoeling zijn ;) De volgende dag zat de trekking er alweer op en konden we bijkomen in een relaxt hotel. In het weekend zijn we nog met een grote groep naar een nachtclub gegaan, waar alleen maar locals waren. We waren dan ook de attractie van de avond. In de club traden Thaise bands op, met als pauzeprogramma een stuk of 15 meisjes in bikini die stonden te dansen. Erg bizar, maar lache om een keer mee te maken. De laatste week van het vrijwilligerswerk was olifantenweek in Wang Trong. 's Ochtends mochten we op de olifanten rijden en ze verzorgen, maar 's middags stond in het teken van chillen aan het zwembad. De olifantenweek viel voor mij daarom wat tegen, ik had er meer van verwacht.

Zaterdag 7 mei heb ik afscheid genomen van iedereen in Singburi en ben ik naar Bangkok vertrokken, waar ik een aantal meisjes van de introductiegroep en Melissa (waar ik in Nieuw Zeeland 2 weken heb gereisd) meette. We hebben wat gechilled met z'n allen en zijn nog naar een huge shopping mall geweest, waar ik nog wat goedkope dvdtjes heb gescoord. Ter plekke werden ze gebrand ;) De volgende dag ben ik naar Siem Reap in Cambodja gevlogen, waar Ruud me ophaalde van het vliegveld met onze persoonlijke tuktuk driver Tol. Het was wel raar om na zoveel tijd weer een bekend gezicht te zien, maar ook erg cool. We hebben die dag vooral bijgepraat en de stad wat verkend. De volgende dag moesten we vroeg op om de zonsopkomst bij Angkor Wat (de beroemdste tempel van Cambodja, tevens wereldwonder) mee te maken. De zon kwam op achter de tempel en het werd gereflecteerd in een vijver, erg vet om te zien. Ansichtkaartwaardig. Die dag zijn we ook nog naar 2 andere tempels geweest, die ook erg mooi waren. Misschien nog wel mooier dan Angkor Wat. Verder hebben we de dagen erna gechilled, uitgeweest en nog een dag tempels bezocht. Donderdag 12 mei vertrokken we naar Kratie, wat een hele onderneming was. De bus vertrok 2,5 uur later dan de bedoeling was en onderweg moesten we lang wachten zonder te weten waarom. Niet echt een goede eerste kennismaking met het vervoer in Cambodja. In Kratie hebben we bijzondere dolfijnen in de Mekongrivier gezien. Er zijn er nog maar een paar van over dus het was erg bijzonder dat we ze konden spotten. Hierna zijn we met de bus naar Laos vertrokken.

Bye bye Cambodja, hello Laos! Ook deze reis verliep niet helemaal zoals gepland: we werden onderweg gedropt bij een restaurant waar we 5 uur moesten wachten op onze aansluitende bus. Dit was ons niet verteld vantevoren dus we zaten aardig te balen. Maar na 9 uur waren we dan toch in Laos aanbeland, op het eiland Don Det. Don Det is een eiland waar je niet zoveel kunt doen, behalve chillen. Er is niet eens een geldautomaat aanwezig :p We zijn nog wezen tuben in de Mekong, wat inhoudt dat je in een opgeblazen binnenband de rivier afgaat. Supervet! Na 2 nachten was ons geld op (Don Det is duur!) dus we moesten noodgedwongen met de nachtbus verder reizen naar Vientiane, de hoofdstad van Laos. Vientiane is erg laid back, maar er is verder geen flikker te beleven. Het hotelpersoneel was de belichaming van Laos: wanneer ze niet lagen te slapen achter de balie zaten ze wel Beer Lao te drinken voor de tv. We moesten verplicht naar Vientiane om ons Thaise visum aan te vragen, wat 2 werkdagen duurde. We hadden ook nog pech, omdat de dag dat we aankwamen en dus ons visum aan wilden vragen een Thaise feestdag was. Het Thaise consulaat was dus gesloten :s Ik ben die dag ook nog flink ziek geworden, waarschijnlijk door een vervuilde fruitshake. Hierdoor kon ik niet naar het consulaat de volgende dag, gelukkig kon Ruud voor mij een visum aanvragen. Op vrijdag 20 mei hebben we de bus gepakt naar Vang Vieng, de party place van Laos dat bekend staat om het tuben (en de mensen die daarbij overlijden). Via internet hadden we een mooie deal gevonden bij een goed hotel, dus we konden gelukkig goed bijkomen van het partyen. Toevallig waren Kelly en Floor, 2 Nederlandse meisjes van de introductiegroep, ook in Vang Vieng dus we zijn met hun opgetrokken. De volgende dag hebben we met z'n vieren 125 cc motorbikes gehuurd en zijn we naar een lagune gereden, waar we hebben gezwommen en gechilled. De weg ernaartoe was wel erg slecht met veel modder en gaten, waardoor Kelly onderuit ging. Gelukkig had ze maar een paar schrammetjes, maar de motorbike was niet meer 100 procent. Zelfs als je geen gas gaf, ging ie er met een redelijk vaartje vandoor. Ruud heeft daarom de motorbike met de rem ingedrukt terug gereden. Onderweg in the middle of nowhere kwam ik ook nog zonder benzine te zitten, waarschijnlijk omdat de bezinepomp guy ons te weinig benzine heeft gegeven. Gelukkig kwam een Laotiaan ons te hulp en heeft een jerrycan benzine gehaald. Verder hebben we in Vang Vieng 2 dagen getubed, waarbij je van bar naar bar drijft. Eigenlijk is het meer feesten dan tuben, want de bars zitten maar iets van 50 meter van elkaar vandaan. Iedereen is aan het eind van de dag dan ook fokking dronken ;) Na nachten in Vang Vieng vonden we het mooi geweest en zijn we naar Luang Prabang gegaan, dat bekend staat om de waterval. Verder is het een erg laid back stadje, typisch Laos. Na 2 nachten was het tijd om Laos weer te verlaten en op weg te gaan naar mijn laatste land: Thailand!

We hebben op 28 mei de bus gepakt naar Chiang Mai, ook wel de hoofdstad van noord Thailand genoemd. Vanaf het moment dat we de grens overgingen wist je dat je in Thailand was. Alles is hier net wat beter geregeld, de wegen zijn goed en het tempo van het dagelijks leven ligt meer op westers niveau. Chiang Mai is een erg relaxte stad met heel veel te doen, waar we dan ook dankbaar gebruik van maken. De eerste avond zijn we naar de Night Safari geweest, waarbij je in een open bus door een soort dierentuin rijdt. De giraffes kwamen met hun kop in de bus haha. Verder hebben we nog motorbikes gehuurd en zijn we naar Pai gereden, een stadje in een vallei 140 km noordelijker. De rit erheen was erg vet met veel haarspeldbochten en rechte stukken waar we de 110 aantikten :p Gister hebben we de Flight of the Gibbon gedaan, waarbij je in de jungle met een soort kabelbaan van boomhut naar boomhut gaat. Errrrrg vet. Voor vandaag en morgen hebben we nog een kookles en white water rafting op het programma staan :) Daarna gaan we naar Bangkok voor een paar dagen, waarna ik mijn reis afsluit op de zuidelijk eilanden. Nog maar 2,5 te gaan..!

Geplaatst door plinthorst 02.06.2011 0:57 Gearchiveerd in Cambodja Reacties (0)

eerste week Thailand

Koh Samet

sunny 35 °C

Half 2 's nachts op 11 april ben ik aangekomen in Bangkok, waar een coordinator van de reisorganisatie (Travel Active) mij opwachtte om me naar m'n hotel te brengen. Ik heb me namelijk aangemeld voor een vierweeks programma waarmee je Thailand op een intensieve manier leert kennen. Mijn eerste week begon meteen goed met Beach Week op Koh Samet :p Ik heb verder nog introweek, Hill Tribe Week en Trekking Week op het programma staan, maar ik kan het allemaal nog veranderen als ik wil. Misschien dat ik een week inruil voor een week olifanten verzorgen bijvoorbeeld ;)

Ik sliep in Bangkok in een hotel dichtbij het vliegveld in een mooie tweepersoonskamer, dus dat was prima geregeld. Gelukkig had de kamer airco, want het was buiten al aardig warm en klam ondanks dat het nacht was. Ik heb alleen niet veel kunnen slapen, omdat ik om 8 uur weer klaar moest staan om met een busje naar het vliegveld te gaan. Vanuit hier ben ik met de coordinator met de Sky Train verder gegaan en vervolgens met de taxi naar het Northern Busstation in Bangkok. Hier meette ik met 3 jongens uit Nederland, Engeland en Duitsland met wie ik de beach week ging doen. Na ruim 2 uur met de bus (zonder airco!) en open taxi kwamen we aan bij de ferry die ons naar Koh Samet bracht. Deze ferry was in feite een oude houten vissersboot met lawaaiige dieselmotor, dus dat was een attractie op zich. De kapitein besloot tijdens het varen dat het ook eens tijd was om de boot te inspecteren, dus hij sprong in z'n onderbroek en met snorkel het water in om de boot te checken. Geen idee wat hij daar heeft gedaan, maar de boot bleef drijven en heeft ons veilig naar Koh Samet gebracht. We werden vervolgens naar onze kamer gebracht, wat nogal tegenviel. Het was 1 kamer met 2 tweepersoonsmatrassen op de grond en verder weinig ruimte om te lopen. Het was bovendien 15 minuten lopen naar de main beach, waar we ook elke dag moesten eten met vouchers van de reisorganisatie. Dat was ff een tegenvaller dus, maar ik ga proberen om wat geld terug te krijgen want dit is niet waar ik voor heb betaald. Ik heb er verder wel prima geslapen, mede dankzij de airco. De eerste 2 dagen hebben we niet veel gedaan, behalve chillen op het strand en 's avonds biertjes drinken. We hadden een beer tower besteld (zie foto's) waarmee we aardig wat bekijks hadden bij de Thai. Verder was er elke avond een fire show bij het restaurant, waarbij een stuk of 10 Thai een show weggeven met brandende stokken e.d. Mooi om te zien :) Woensdag hebben we een boottocht van 5 uur gedaan waarbij we gingen snorkelen, waarbij ik nog wat mooie visjes heb gezien. We gingen ook nog primitief vissen met een vislijn aan een flesje (dus geen hengel). Ik had 2 keer een flinke vis aan de lijn (zo te voelen), maar beide keren knapte de lijn. Bummerrrr! Woensdag begon ook het Sonkran festival, waarbij het Thais Nieuwjaar wordt gevierd. Dit doen de Thai door mensen op straat en auto's te bestoken met waterpistolen en emmers water. Tegen de tijd dat wij bij het strand waren aangekomen waren we dan ook zeiknat. Maar niemand die het erg vindt, het is een lekkere verkoeling op de warme dagen (plus 30) ;) Wat wel minder was, was dat donderdag ziek ben geworden (t/m zaterdag), waardoor ik 's avonds geen alcohol kon drinken om het feest te vieren. De rest deed dat wel en kwam donderdagnacht dan ook stomdronken terug, totally wasted waren ze. Na het nodige overgeven is eentje boven de wc in slaap gevallen, de ander buiten voor de deur en de ander kon niet meer zelf lopen. Oh, en hij kwam thuis zonder korte broek, waar ook zijn geld in zat haha. What a night :p Vrijdag hebben we dan ook rustig aan gedaan. Zaterdagochtend was het dan alweer tijd om te vertrekken. We gingen eerst terug naar Bangkok waar er 2 achterbleven. Vincent en ik gingen vervolgens door naar Singburi, waar Travel Active een complex met huisjes/kamers heeft. Hier zal ik de komende week verblijven tijdens mijn introductieweek. Deze week zal ik veel tempels bezoeken, Thaise (kook)les krijgen en gaan we nog naar Lopburi a.k.a. Monkey Town!

Geplaatst door plinthorst 17.04.2011 1:44 Gearchiveerd in Thailand Reacties (0)

Laatste 2 weken Nieuw Zeeland

sunny 21 °C

Hier een verslag van de laatste 2 weken Nieuw Zeeland alweer! Ik typ dit vanuit Singburi (Thailand) waar internet geen hol kost dus ik zal dit keer iets uitgebreider vertellen ;)

Maandag 28 maart was mijn laatste avond in Queenstown, dus zijn Melissa en ik samen met 2 kamergenootjes de stad ingegaan. In de Buffalo Bar kregen we 2 voor de prijs van 1, dus dat was de place to be. Het was er niet zo druk (maandagavond) dus we konden op ons gemak wat biertjes, shotjes en wodka-colaatjes drinken. Rond een uur of 1 ging ik samen met een kamergenootje terug, omdat we weer vroeg op moesten. Melissa en Katie gingen nog een paar uurtjes door, het schijnt erg gezellig te zijn geweest (met een vreemdgaande Katie, dat soort dingen). Dinsdagochtend was het dan tijd om afscheid te nemen van Melissa. Ik moest over 2 weken weer in Auckland zijn, terwijl zij pas een maand later uit NZ vertrekt. Ik vertrok met de bus naar Tekapo, waar ik 's middags aankwam. Ik zat in een superchill hostel met normale bedden (geen stapelbed!) en een Nederlandse eigenaresse, dus dat was wel cool. 's Middags ben ik naar het Lake Tekapo gegaan, dat bekend staat om zijn turquoiseblauwe kleur. Ik ben naar de top van Mt John gelopen waar je een schitterend uitzicht hebt over het meer (zie foto's). 's Avonds heb ik nog wat gekaart met mensen in het hostel, ik word nog een meester in klootzakken ;) Woensdagmiddag vertrok mijn bus naar Christchurch, waar ik 's avonds om 7 uur aan kwam. Helaas ging de bus niet verder dus moest ik noodgedwongen in Christchurch overnachten. Door de aardbeving waren veel hostels gesloten en degene die open waren zaten bijna allemaal vol, maar ik kon toch nog een share room ergens krijgen. Ik zat aan de rand van het afgesloten centrum, dus ik heb veel ingestorte gebouwen en checkpoints gezien. Geen leuke plaats om te blijven dus ik was blij dat mijn bus 's ochtends om 7 uur weer vertrok richting Kaikoura. Het schijnt trouwens dat er 's avonds nog een aftershock was (zo vertelde een Nederlandse buschauffeur mij), maar ik ben er gewoon doorheen geslapen :) In Kaikoura had ik een whale watching tour geboekt, maar die bleek op het laatst te zijn gecancelled omdat de zee te ruw was. Ik kon wel de volgende ochtend gaan, maar mijn bus vertrok alweer om 10 uur dus dat werd hem niet. Achteraf vind ik het niet erg, omdat ik 75 euro heb bespaard en ik heb gehoord dat het niet zoveel voorstelde.

Vrijdag was een reisdag: de bus van Kaikoura naar Picton en vervolgens de ferry van Picton naar Wellington. Al met al een reis van 8 uur. In Wellington ben ik 2 nachten blijven slapen en op de eerste avond kwam ik Tom uit Groningen nog tegen die ik ook in Motueka tegen ben gekomen. We hebben wat biertjes gedronken en rugby gekeken, zoals echte mannen doen. De volgende dag ben ik naar Mt Victoria gelopen, waar je een vet uitzicht (ja, alweer) had over de stad. Mt Victoria was ook een belangrijke filmlocatie voor de Lord of the Rings, maar ik heb er geen een herkend. Er was wel een tour die je kon doen, maar dat vond ik te duur, 40 dollar.. Maandag begon mijn laatste week in NZ en stond weer in het teken van reizen: 10 uur in de bus naar Waitomo. Hier heb ik op dinsdag getubed in een glowworm cave met een groep van 10. We gingen uitgerust met wetsuit en grote opgeblazen binnenband de grot in om al drijvend de glow worms te bekijken. We moesten ook nog achterwaarts van 2 watervallen springen, erg vet! Aan het eind van de dag ben ik naar Auckland gegaan, waar ik om 22 uur aankwam. Ik moest toen nog een half uur naar het hostel lopen met zware backpack en nog eten, dus ik was toen aardig kapot. Uitslapen zat er echter niet in, omdat de volgende dag om 8 uur de bus naar Paihia alweer vertrok.

Paihia is een mooi strandstadje en ik ben daar 4 nachten gebleven. Een relaxte afsluiting na 6 weken rondreizen. Ik heb daar nog gemeet met Sanne die ik uit Groningen ken. We zijn dinsdag naar de Haruru Falls gelopen. Het was niet super impressive maar toch mooi om te zien. We zijn vervolgens terug gelift (mijn eerste keer!) omdat het begon te regenen. Het was best frustrerend wanneer auto's gewoon doorreden terwijl ze genoeg ruimte hadden, maar na 10 minuten hadden we dan toch een lifte van een aardige oude man. Hij vertelde dat hij al 6 jaar aan het rondreizen was met zijn jacht, waarbij hij o.a. naar Antarctica was geweest. Gevalletje van geld te veel ;) Woensdagochtend hebben we een dolfijn-zwem-tour van 3 uur gedaan. Na 10 minuten was het al raak en hadden we een grote groep dolfijnen gespot. Helaas mochten we niet het water in omdat er jonkies bijzaten, maar de dolfijnen die om de boot zwommen en salto's maakten waren sowieso een vet gezicht. Ik heb nog een paar vette actiefoto's kunnen maken, zie Facebook :) Na deze groep gingen we op zoek naar andere dolfijnen, maar we hebben niks meer kunnen vinden. Jammer, maar de tocht was sowieso geslaagd. Een van de hoogtepunten van mijn reis door Nieuw Zeeland! Na de tour zijn we uitgestapt in Russell, een klein stadje aan de overkant van Paihia. We hebben hier de oudste kerk van NZ gezien en we zijn nog naar een supermooie baai gelopen. Toen we in de lokale supermarkt waren viel de stroom nog even uit. Ik wist niet dat dat voorkwam in NZ, maar het bleek een voorbode te zijn voor 's avonds. In het hostel viel namelijk 3 keer de stroom uit, waarvan de derde keer meer dan 2 uur duurde. We hebben maar het beste ervan gemaakt door gezellig te praten met andere hostelgenoten en daarna te kaarten en een film te kijken toen het licht het weer deed. De volgende dag zijn we naar de Treaty Grounds gefietst, waar op 6 februari 1840 het Treaty van Waitangi is getekend tussen de Maori en de Britse kroon. Hier hebben we twee huge oorlogskano's gezien en het Treaty House gezien, waar James Busby (de eerste British Resident) en zijn familie woonden. Vrijdagochtend vertrok Sanne naar Rotorua; ik bleef nog een dag langer om laatste dingen te regelen en mijn was te doen. Zaterdagochtend ben ik naar Auckland gegaan naar hetzelfde hostel waar ik ik ook zat toen ik aankwam in Nieuw Zeeland. Een mooi weerzien ;) Ik ben die dag nog naar het Auckland Museum gegaan, maar ik vond het een slap aftreksel van Te Papa in Wellington. Zondagochtend was het dan tijd voor mijn vlucht naar Bangkok, via Sydney. Ik heb er in totaal 16 uur over gedaan, mede door 2 uur vertraging in Sydney door problemen met de remmen. Ik kwam om half 2 's nachts aan op het vliegveld in Bangkok. Gelukkig stond er iemand van de reisorganisatie waarmee ik heb geboekt te wachten om me naar mijn hotel te begeleiden.

De volgende verhalen zullen gaan over Thailand, Cambodja en Laos!

Geplaatst door plinthorst 16.04.2011 23:26 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Reacties (0)

Zuidereiland

overcast 20 °C

Hier weer even een update, over 2 weken Zuidereiland dit keer! Maandag 14 maart zijn Melissa en ik naar het Abel Tasman National Park gegaan voor een 2-daagse kajaktocht. Het was in 1 woord: vet! We hadden supermooi weer, de zee was superblauw en er waren verschillende goudkleurige strandjes waar je kon aanmeren. Het kajakken zelf ging redelijk soepel, als de schouders gingen verzuren moet je gewoon door blijven peddelen ;) 's Nachts hebben we op een backpackersboot geslapen, met een lekkere bbq en ontmoet. Weer eens wat anders dan slapen in een hostel en zelf moeten koken. De volgende dag (woensdag) zijn we naar Cape Farewell en Cape Spit gereden, het noordelijkste puntje van het Zuidereiland. Een mooi verlaten stukje, met mooie uitzichten over de zee. De weg ernaartoe ging trouwens door de bergen, en ik weet nu dat ik niet een held ben in hellingproefjes ;)
Op vrijdag hebben we de SH6 snelweg naar Greymouth gereden. Deze weg behoort tot de top 10 best road trips of the world, en niets is minder waar. Links van de weg vind je bergen met oerwoud en rechts van de weg is de Tasman Zee. Om elke bocht heb je weer een ander geweldig uitzicht. We zijn dan ook regelmatig gestopt om ff foto's te nemen. Onderweg zijn we nog langs de Punakaika Pancake Rocks gegaan. Dit zijn rotsen die zijn opgebouwd uit verschillende laagjes, net als een stapel pannenkoeken. Erg vet om te zien. Zaterdag hebben we de dag doorgebracht in Greymouth, waar opzich niet zoveel te doen was. Ik heb nog wel een walk gedaan naar een lookout over de stad, dat was wel nice. 's Avonds zijn we nog naar de kust gegaan om de golven en zonsondergang te bekijken.

Zondag zijn we van Greymouth verder naar het zuiden gereden op weg naar de Fox Glacier, een van de twee grote glaciers op het Zuidereiland (de andere is de Frans Jozef Glacier). Onderweg hebben we nog een Duits meisje meegenomen, die naar Hokitika wou wat op de weg lag. We zijn ook nog gestopt bij de Frans Jozef Glacier om wat foto's te nemen. De gletsjer zag er mooi uit, maar we hadden besloten om naar de Fox te gaan omdat een full day tocht daar goedkoper was. 's Avonds zijn we nog naar Lake Matheson gereden (vlakbij Fox). Aan de rand van dit meer kun je mooi Mount Cook (de hoogste berg van NZ: 3754 meter) zien liggen, die bovendien wordt weerspiegeld in het water. Toen wij er waren ging net de zon onder, waardoor de besneeuwde toppen een roze gloed kregen. Nice! De volgende dag was het tijd voor de full day tocht over de Fox Glacier. De gids (Steve Irwin lookalike) leidde ons 3,5 uur rond over de gletsjer, waarbij hij een pad maakte met z'n pikhouweel. Ook gingen we door ijsgrotten en -spleten. Ik ben nog wel een paar keer uitgegleden, ondanks dat ik crampons onder m'n schoenen had voor meer grip.

Woensdag zijn we naar Te Anua gereden voor een cruise tussen de fjorden van Doubtful Sound. We besloten om Queenstown eerst even over te slaan, omdat de weersvoorspellingen voor het weekend niet zo goed waren. Bovendien betaal je 100 dollar extra als je in Queenstown een cruise boekt over de Milford Sound, omdat je eerst 2 uur in de bus zit. De dag begon met een boottocht over Lake Manapouri richting de Hydro Power Station. Dit is het grootste powerstation van NZ en ligt verscholen in een berg! We gingen met een busje naar beneden door een smalle tunnel, waarna we een half uur konden rondkijken. Het zag er een beetje uit als een scene uit een James Bond film. Verder was het niet zo boeiend :p Hierna reden we door de bergen richting de Doubtful Sound over de duurste weg per m2 van NZ, die speciaal was aangelegd om machines van zee naar de powestation te brengen. Hierna was het tijd voor een 3,5 uur durende cruise over de Doubtful Sound. Het weer was supermooi, wat daar niet vaak voorkomt. Gemiddeld valt er 5 meter regen per jaar ;) De fiorden waren supermooi, ik heb denk ik wel 100 foto's gemaakt. We hebben onderweg ook nog dolfijnen en zeehonden gezien, echt heel vet. Een dolfijn kwam nog bij de boot zwemmen, toevallig stond ik vooraan op het dek :)
De volgende dag zijn we naar Milford Sound gereden, ook fjorden zoals bij Doubtful Sound maar dan nog iets steiler. Volgens de Lonely Planet is alleen de weg ernaartoe al de moeite waard, dus we besloten om die te rijden (240 km retour). En inderdaad, de bergen waren erg mooi. Ze hadden verschillende tinten grijs, erg mooi. De cruise hebben we niet gedaan, omdat we de dag ervoor al een vergelijkbare cruise hadden gedaan.

Zaterdag 26 maart zijn we naar de nationale rodeokampioenschappen gegaan in Te Anua. Er waren verschillende onderdelen, zoals zo lang mogelijk op een paard/stier blijven zitten, zo snel mogelijk een stiertje tegen de grond werken en de poten bij elkaar binden etc. We lache om een keer te zien, maar het deed allemaal erg Amerikaans aan. Het zou ook zo in Texas kunnen zijn. Na 2 uur hadden we het dan ook wel gezien en zijn we in 2 uur naar Queenstown gereden. Het bleek echter dat de meeste hostels al vol zaten, omdat het zaterdagavond was. Iets waar we geen rekening mee hadden gehouden. Uiteindelijk hebben we toch een hostel gevonden, maar hij was echt crappy dus de volgende dag zijn we vroeg uitgechecked en op zoek gegaan naar een andere. Nu zitten we in Bumbles, een prima hostel! Zondag hebben we helaas de auto in moeten leveren na 2 weken. Een eigen auto was erg relaxed, omdat je zelf kunt bepalen waar je heen gaat en ook wanneer. Vanaf nu moeten we weer met de Naked Bus reizen, wel weer ff wennen. Het is nu maandagochtend en morgen trek ik omhoog op het Zuidereiland, riching Tekapo. Hierna ga ik naar Kaikoura om walvissen te bekijken. Het plan is om op vrijdag of zaterdag weer in Wellington te zijn, op het Noordereiland. Ik heb dan nog een week voor ik op 10 april naar Bangkok vlieg vanuit Auckland. De tijd is snel gegaan!

Geplaatst door plinthorst 27.03.2011 15:31 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Reacties (0)

Noordereiland en begin Zuidereiland

Coromandel-Whitianga-Rotorua-Taupo-Napier-Wellington-Picton-Motueka

sunny 24 °C

Het is alweer een tijdje geleden sinds mijn laatste post, dus hoog tijd om jullie weer op de hoogte te brengen van mijn belevenissen,

Zondag 27 februari ben ik naar Coromandel Town gegaan, maar daar aangekomen bleek er niet veel te doen. Het is een dorp met 1600 inwoners en eigenlijk 1 straat. De haven was iets van 7 km verderop dus te verder om even heen te lopen. Het hostel was ook niet erg boeiend, ik was de enige in een 6-persoonskamer. Ik besloot daarom om maar te gaan chillen aan het water (zie foto's), het uitzicht was super! Toch besloot ik om de volgende dag naar Hahei te gaan. Echter, bij de busstop sprak ik 2 Duitse meisjes die zeiden dat alle hostels daar vol zaten. Zij gingen daarom naar Whitianga, dus ik ook maar. Ik kreeg bij het hostel nog een lift aangeboden van een Nederlander, maar ik had mijn bus al geboekt dus ik sloeg zijn aanbod af. Wel heel aardig aangeboden :) Het hostel in Whitianga was super, je hoefde maar de weg over te steken en je was op het strand. Daar heb ik dan ook de nodige tijd doorgebracht ;) Ik sprak met de Duitse meisjes af om de volgende dag een boottocht rond de grotten van Whitianga + snorkelen te doen. De boottocht was erg vet (zie foto's)! 's Avond heb ik 2 Duitse jongens + meisje leren kennen, waarmee ik heb gekaart. Nu weet ik ook dat ze klootzakken ook in Duitsland kennen, en wel als Arschlog, logisch! Helaas ging het meisje en 1 van de jongens de volgende dag door naar Tauranga. De ander ging een dag later, en met hem heb ik dan ook een groot gedeelte gereisd naar Rotorua. Een andere Duitser Frank (ja, veel Duitsers hier) uit het hostel ging ook naar Rotorua en toevallig hadden we hetzelfde hostel geboekt, dus ik ben met hem opgetrokken. We kwamen pas om 18 uur aan in Rotorua, dus niet veel meer kunnen doen. De volgende ochtend heb ik een self-guided tour gedaan aan de hand van de Lonely Planet. Frank was al eerder in Rotorua geweest, dus hij ging niet mee. Rotorua staat bekend om zijn geothermische poelen gevuld met zwavel, waardoor het in de stad naar rotte eieren ruikt. 's Middags ben ik naar een spa geweest waar je in zulk water kunt badderen. Schijnt goed voor je gezondheid te zijn :p 's Avonds heb ik de Lonely Planet er maar eens bijgepakt en heeft Frank me wat goede tips gegeven. Het is namelijk zijn tweede keer Nieuw Zeeland. De volgende dag (vandaag, vrijdag) ben ik 's middags wezen mountainbiken in een groot bos, waar ook officiele UCI-wedstrijden worden gehouden. Er waren routes van verschillende niveaus, en omdat ik geen pro ben maar ook geen bejaarde, koos ik voor de intermediate. En ik moet zeggen, respect voor de mountainbikers! Sommige stukken waren erg steil, waardoor ik goed moest spelen met de rem. Halverwege begon het te regenen, waardoor de paadjes in modderstroompjes veranderden. Lekker doorweekt en onder de modder kwam ik dus aan bij het hostel :p

Hierna ben ik naar Taupo gegaan, dat bekend staat om zijn extreme sports. De stad deed meteen zijn eer aan toen ik aankwam, want de triathlonwedstrijd Iron Man New Zealand 2011 werd er gehouden. Wel jammer dat het keihard regende de hele dag. Ik heb daardoor de eerste dag niet veel kunnen doen. Wel veel toffe lui ontmoet, waaronder een Fransman, Duitser (Mathias) en Nederlander (Sander). Met Sander heb ik 's avonds nog de nodige biertjes mee gedronken. De volgende dag wou ik de Tangariro Alpine Crossing doen (18,5 km, de mooiste dagtocht van NZ), maar deze was gesloten vanwege het slechte weer. Daarom besloot ik een wandeling te maken naar de Huga Falls, net buiten de stad. Het was ongeveer een uur lopen, maar het zag er erg vet uit. De volgende dag was het dan toch echt tijd voor de Crossing, die ik samen met Mathias uit m'n hostel ging doen. Om kwart over 6 's ochtends werden we opgehaald en om 7:50 stonden we aan de start. Het begin was redelijk vlak, maar er stond wel een stevig briesje, Daarna begon het steile gedeelte, dat bekend staat als de Devils Staircase. Hierna kwam je hogerop de berg, wat duidelijk te merken was aan de temperatuur, Het vroor er namelijk. Nu weet ik weer hoe jullie je in Nederland voelen ;-) Na een vlak gedeelte begon hierna de afdaling, die ongeveer 2,5 uur duurde en waar je een prachtig overzicht had over het gebied. Overal waar je keek leek het alsof je keek naar een ansichtkaart, heel vet. Om 16 uur werden we weer teruggebracht naar ons hostel. De volgende dag om 18u vertrok ik naar Napier, maar om 10u moest ik al uitchecken en kon ik het hostel niet meer in. Gelukkig was ik niet de enige die hier last van had, dus ik heb de dag gechilled met Sander, een Engelsman en een Zweeds meisje (ja: blond). In Napier ben ik 2 nachten blijven slapen en heb ik de stad verkend per mountainbike en heb ik een winery bezocht. Ik bleek ook op dezelfde kamer te slapen als Duitser Frank, die ik nog kende uit Whitianga en Rotorua. Erg grappig om elkaar dan weer tegen te komen. Ik kwam ook nog in gesprek met een Nederlandse Frank, die net als ik naar Wellington ging op donderdag.

Wellington ligt onderaan het Noordereiland en is de hoofdstad van Nieuw Zeeland. Ik was van plan om hier 2 nachten te blijven, om vervolgens de ferry te nemen naar Picton op het Zuidereiland. Maar eerst was het tijd om de stad te verkennen, samen met Melissa die ik al uit Nederland ken, Ik ben onder andere naar het Te Papa museum geweest, wat erg vet was. Vooral de fototentoonstelling van Brian Brake. Melissa en ik zijn 's avonds nog de stad ingeweest om naar de coverband The Noodles (true backpacker style) te kijken en Heinekens te drinken. Ze speelden leuke rockcovers dus dat was wel nice. Na 4 uur slaap ging alweer de wekker om de ferry naar Picton te pakken, op naar het Zuidereiland! Ik kwam hier weer een aantal bekenden tegen, wat erg grappig was. Iedereen doet toch blijkbaar ongeveer dezelfde route.

De eerste dag in Picton heb ik niet veel gedaan, want ik was nog aardig moe van de nacht ervoor. De volgende dag hebben Melissa en ik besloten om een auto te huren voor 2 weken, om zo de westkust van het Zuidereiland te verkennen. Ideaal, want zo ben je niet afhankelijk van de bus en kun je stoppen waar je wilt. Het links rijden was wel even wennen, vooral op kruispunten is het soms onoverzichtelijk. Ik ging bijvoorbeeld bij een afslag een wachtende auto aan de rechterkant voorbij in plaats van aan de linkerkant. De vrouw in de wachtende auto wist vast niet wat haar overkwam :p Maar al met al na een paar uur rijden toch aangekomen in Motueka, waar ik nu zit. Morgen begint een 2-daagse kayaktocht door het Abel Tasman National Park. Zin in!

Geplaatst door plinthorst 12.03.2011 23:11 Gearchiveerd in Nieuw-Zeeland Reacties (0)

(Berichten 1 - 5 uit 8) Pagina [1] 2 »